Way of my life

Entry นี้คงต้องบอกก่อนว่าส่วนตัวนิสนึง

เพราะอยากจะเขียนบอกอะไรบางอย่าง

ให้ใครบางคนได้รับรู้

จะมีใครเห็นด้วยมั้ยถ้าจะบอกว่า

รักแรกกับรักสุดท้ายถ้าเป็นคนเดียวกันได้มันคือปาฏิหาร

หลายๆครั้งที่เราเดินจับมืออยู่กับใครสักคนแล้วก็ต้องแยกจากกัน

เพราะว่าจุดหมายของเราไม่ตรงกัน

แต่ในบางครั้งเส้นทางของคนสองคนที่เคยแยกจากกัน

ก็วกมาชนกันอีกครั้ง

จนดูเหมือนมีใครมาเล่นตลกกับชีวิตเรา

เหมือนกันเรืองของฉันกับใครอีกคนนึง

เราได้รู้จักกันครั้งแรกแบบบังเอิญหละมั้ง

คำสารภาพข้อแรก จำไม่ได้ว่าเอาเมลล์มาตอนไหนหรือว่ายังไง

แต่คิดว่าคงเพราะเรามีความชอบในเรื่องของทหารเหมือนกัน

ทำให้เราคุยกันได้รู้เรื่องและฉันก็ได้เค้าเป็น1ในที่ปรึกษา

เวลาที่มีปัญหาเกี่ยวกับการเรียน รด.

คำสารภาพข้อที่สอง ตอนนั้นเริ่มรู้สึกดีๆด้วยแล้วหละ

ต่อมาเราก็เริ่มห่างกันไปเรื่อยๆ

เหตุผลหนะเหรอ

เพราะว่าฉันรู้แล้วว่าเค้ามีแฟน(ก่อนหน้านั้นไม่เคยถาม)

ที่สำคัญแฟนเค้าขี้หึงซะด้วย

คำสารภาพข้อที่สาม เหวอมกมายตอนที่เข้าไปคุยในเอ็มแล้วเจอแฟนพี่ตอบกลับมาอะ

หลังจากนั้นฉันก็เริ่มไม่ติดต่อ

ไม่เข้าไปทัก

เพราะกลัวว่าจะถูกเข้าใจผิดจากแฟนเค้า

คำสารภาพข้อที่สี่ หลังจากนั้นก็คบกับคนอื่นไปเรื่อยๆอะคะ

จนผ่านไปเกือบ2ปีกว่าที่เราไม่ได้ติดต่อกัน

ฉันไปเจอเค้าอีกทีใน hi5

เลยเข้าไปทักตามภาษาคนเคยรู้จักกัน

หลังจากนั้นเราก้เริ่มได้คุยกันทาง msn อีกครั้ง

คำสารภาพข้อที่ห้า แอบคิดในใจว่ายังคบกับแฟนอยู่รึเปล่าหว่า

ช่วงนั้นฉันสอบเข้ามหาลัยได้แล้วและมีเหตุให้ต้องเลิกกับแฟนที่คบกันอยู่

ตอนนั้นค่อนข้างเสียใจพอสมควร

แต่เหมือนทุกอย่างลงตัวในแบบของมัน

เธอเข้ามาตอนที่ฉันกำลังต้องการใครสักคน

ที่พร้อมจะรับฟังเรื่องราว

คำสารภาพข้อที่หก ในตอนนั้นรู้สึกดีมากๆที่พี่ใส่ใจในคำพูดที่ถามว่ามีอะไรให้ช่วยมั้ย

พอบอกว่าอยากได้คนโทรมาปลอบพี่ก็โทรมาจริงๆและก็แอบดีใจที่ตอนนี้พี่ไม่มีใคร

หลังจากนั้นเราก็ติดต่อกันมาเรื่อยๆ

จนวันนึงฉันมีโอกาสได้ไปที่บ้านของเค้า

จะว่ไปตอนนั้นเราก้เริ่มคบกันแล้วหละ

และฉันก็บ่นว่ามันรกฝุ่นเยอะด้วย ฉันแพ้ฝุ่น

คำสารภาพข้อที่เจ็ด จริงๆแล้วบางครั้งห้องฉันก้รกพอๆกับห้องพี่นั่นแหละ

แต่ว่าไม่มีคำเถียงอะไรจากปากเค้าเลย

อาทิตย์ถัดมาสิ่งที่ฉันเห็นคือห้องถูกเก็บกวาดอย่างดี

คำสารภาพข้อสุดท้าย ที่เคยถามพี่มาตลอดว่ารักเพราะอะไร

นั่นเพียงเพราะอยากรู้ว่าพี่รักเพราะตัวตนที่แท้จริงรึเปล่า 

 แล้วก็อยากจะบอกเหมือนกันว่าที่รักพี่

เพราะทุกครั้งที่ทำผิดพลาดพี่ไม่เคยตะโกนหรือโวยวายใส่

มีเพียงแต่คำพูดว่าไม่เป็นไร 

ในสายตาของพี่ไม่เคยมองว่ามีใครที่ดีกว่าฉัน

และที่สำคัญรอยยิ้มกับสายตาที่พี่มองมาทางฉัน

มันทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นและยิ้มได้

ฉันเชื่อว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเราสองคนจะไม่ปล่อยมือจากกัน

สุดท้ายนี้มีเพียงคำเดียวที่อยากจะพูดคือ

รักพี่ปองมากนะคะ ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างกัน

คนเราก่อนที่จะทำอะไรสักอย่างมันก็ต้องมีจุดเริ่มต้นเสมอ

บางคนอาจเรียกมันว่า "แรงบันดาลใจ"

แต่ไม่ว่าคุณจะเรียกมันว่าอะไรก็ตาม

สิ่งๆนี้จะทำให้คุณเดินไปข้างหน้ามุ่งสู่จุดหมาย

จุดเริ่มต้นหรือแรงบันดาลใจของแต่ละคนมักแตกต่างกัน

บาคนอาจเกิดจากคนใกล้ตัว

บางคนอาจเกิดจากสิ่งแวดล้อม

สิ่งนั้นอาจเป็นเพียงจุดเล็กๆที่หลายๆคนมองข้าม

หรือว่ายิ่งใหญ่เป็นที่สนใจของผู้คนมากมาย

แต่มันไม่สำคัญเท่ากับว่า

สิ่งนั้นได้ทำให้คนๆนึงมีจุดหมายในชีวิต

มีความกล้าและพลังที่จะทำในสิ่งใดสิ่งหนึ่ง

และวันใดที่คุณท้อที่จะเดินต่อไปในทางสายฝัน

เพียงคุณหันกลับไปมองยังจุดเริ่มต้นของมัน

สิ่งนั้นจะทำให้คุณมีแรงที่จะสู้ต่อไป

ไม่มีอะไรจะเขียน

แล้วก็ไม่รู้จะเขียนอะไร

มีชีวิตอยู่ก็เดินกันต่อไป

อดทนเข้าไว้เพื่อนความฝันของเรา

เส้นทางข้างหน้าอาจลำบาก

แต่คงไม่ยากถ้าจะฝ่าฟัน

เพื่อที่จะไปให้ถึงฝั่งฝัน

ปลายทางนั้นคงงดงาม